Strefa spadkowa i gorszy skład na własne życzenie

Na ten moment sytuacja ligowa żółto-biało-niebieskich wygląda dramatycznie. Motor Lublin zajmuje 15. miejsce w PKO BP Ekstraklasie z takim samym dorobkiem punktowym jak 16. Wisła Płock oraz ma jeden punkt więcej od 17. Wieczystej Kraków. Kwestia tego, że od tych dwóch ekip ma rozegrane także dwa mecze więcej.

Motor Lublin w tym sezonie nie zachwyca. Można wręcz powiedzieć, że jedną nogą znajduje się już w strefie spadkowej. Co prawda przed Motorem zdaje się łatwy terminarz, jednak łatwy to wydawał się także mecz z Rakowem Częstochowa, który po sześciu meczach miał zero punktów na koncie. Finalnie skończyło się na zwycięstwie „Medalików”.

Gorszy skład na własne życzenie

Jest to dosyć kontrowersyjne, jednak w poprzednim sezonie Motor Lublin miał lepszą podstawową jedenastkę. Przykładowo, obecnie starterem na bramce jest rezerwowy bramkarz z poprzedniego sezonu. Jednak tutaj można nawet pójść pozycja po pozycji:

Prawa obrona nie pasuje do zespołu?

Każdy kibic Motoru pamięta wyczyny naszych prawych obrońców po awansie do ekstraklasy. Czy to Wójcik, czy Stolarski nie prezentowali odpowiedniego poziomu. Jednak obecny zestaw na tej pozycji [Santos, Lukoszek] to są wahadłowi. Przeciętni w defensywie z ciągiem do ofensywy. Na prawej obronie mimo wszystko potrzebujemy kogoś lepszego w obronie, tym bardziej że na prawym środkowym stoperze gramy Bereszyńskim. Przez to, że w naszym klasycznym ustawieniu mamy tylko jednego pivota [„szóstkę”], przeciętnego w obronie PŚO [Bereszyński] oraz przeciętnego w obronie PO, nasza prawa strona jest odkryta. Krótko mówiąc w poprzednim sezonie mieliśmy na prawej obronie dwóch kiepskich — jak na warunki PKO BP Ekstraklasy — piłkarzy, a teraz mamy nie pasujących do zespołu.

Brak głębi na lewej obronie

Jeśli Motor Lublin chciałby sprzedać kolejnego młodego piłkarza za granicę, najwięcej warty mógłby być Filip Luberecki [pomijając kwestię klauzuli w jego kontrakcie]. Świetny piłkarz. Jednak on kompletnie nie ma zmiennika. I jak w tamtym sezonie jesienią miał za sobą Palacza, a wiosną Meyera, tak teraz nie ma nikogo. Na ten moment rozegrał 100% możliwych minut. Jak Misiura miałby przykładowo porotować jednocześnie na lewej obronie i na „szóstce”? Przecież zmiennikiem na tych pozycjach jest ten sam piłkarz — Paskal Meyer. Choć ten wątek został rozszerzony w następnym akapicie.

„Szóstka” na pewno nie w dzienniku

Poprzednie dwa sezony na pozycji defensywnego pomocnika to przede wszystkim Jakub Łabojko oraz Sergi Samper. Ile zespołów ekstraklasy na tamten moment realnie miało lepiej obsadzoną tę pozycję? Dwa? Trzy? I to głównie pucharowicze pokroju Lecha czy Rakowa. Dodatkowo ta pozycja była znakomicie zbalansowana. Z jednej strony znakomity w destrukcji Łabojko, z drugiej strony rozgrywający Samper.

Do tej pory na „szóstce” mieliśmy tylko Bourhane oraz Meyera. Komoryjczyk nie wydaje się złym zawodnikiem, szczególnie pod kątem rozegrania. Jednak Meyer średnio imponuje na tej pozycji. Przede wszystkim widać u niego, że przez lata grał oraz trenował na pozycji stopera. I mimo to, że w naszej taktyce „szóstka” wchodzi między stoperów, Meyer ma pewne braki. Jednak na chwilę przed końcem okna transferowego do Motoru dołączył Alioune Tall — 19-letni Senegalczyk. Pytanie, jakie on ma umiejętności piłkarskie na tu i teraz. Jeśli są na tyle wysokie, że będzie mógł być zmiennikiem Bourhane, wtedy Meyer będzie mógł wrócić do rywalizacji na LO.

Środkowy obrońca to przede wszystkim „generał”. To właśnie on zazwyczaj dyryguje ustawieniem całej linii defensywnej, trzyma linię spalonego oraz naprawia potencjalne błędy defensywnego pomocnika albo bocznego obrońcy. Rozgrywający środkowy obrońca zazwyczaj dostaje piłkę od bramkarza i on się już nie odwraca. On nie musi pilnować, czy przypadkiem zaraz rywal nie przybiegnie od tyłu i nie będzie chciał mu zabrać piłki. Przyjmuje futbolówkę, głowa do góry i posyła podanie do kolegi z zespołu.

Za to szóstka… tutaj liczy się szybkie przyjęcie, obrót z piłką i posłanie jej dalej. Ewentualnie gra „na ścianę”. I jak Meyer, który jest dobrym rozgrywającym daje radę w tej kwestii na stoperze, tak na „szóstce” widać że czuje się nieswojo. Tym bardziej, że jeśli wychowanek Holstein Kiel chciałby robić na tej pozycji karierę zagraniczną, to już teraz musiałby prezentować na niej odpowiedni poziom. 21 rok życia u piłkarza to już jest taka bariera, że jak zawodnik ją przekroczy to nie jest rozpatrywany przez kluby jako „młody talent”, a już trochę bardziej ukształtowany piłkarz.

Strzał w kolano na „ósemce”

Do tego, że pozycja środkowego pomocnika w poprzednik sezonie była lepiej obsadzona nie trzeba nikogo przekonywać. Trener Stolarski oprócz Ivo miał tam jeszcze do dyspozycji znakomitego Bartosza Wolskiego. A Misiura? Wybiera między Kikisem Simonem [który poprzedni sezon spędził na wypożyczeniu w pierwszoligowej Puszczy Niepołomice], a Mateuszem Łęgowskim który jak na razie Lublina nie podbija.

Niezrozumiała polityka transferowa dot. młodych zawodników

Obecnie można odnieść wrażenie, że paru młodych zawodników jest w tym klubie by zapełnić kadrę meczową. I nie mówimy tu o dwóch czy trzech przypadkach. Mołdach, Akatau, Złomańczuk, Posmyk i Gregorski. Dlaczego oni nadal znajdują się w kadrze pierwszego zespołu? Przecież i tak nie dostaną szans [maksymalnie 20 minut na głowę przez całą rundę], a tylko hamujemy ich rozwój. Co ciekawe, w tej puli mógł się znaleźć jeszcze jeden piłkarz — Kacper Szymanek. Po wypożyczeniu do Warty Poznań [Betclic 2. Liga, rozegrał tam tylko jedną dobrą rundę] trener Misiura chciał go zobaczyć na treningach i być może dać mu szansę w ekstraklasie. Ostatecznie skończyło się na ponownym wypożyczeniu do Warty Poznań w ostatni dzień okna transferowego.

Dobrym przykładem takiego hamowania rozwoju jest Franciszek Lewandowski. Jakubas chwalił go na każdym wywiadzie, a nawet Sergi Samper wspomniał o nim w zagranicznych mediach. Mimo to przez ostatnie dwa sezony albo przesiedział na głębokiej rezerwie albo jacyś niedzielni piłkarze go kopali po kostkach w IV lidze. Obecnie został wypożyczony do strefy spadkowej Betclic 3. Ligi [czwarty poziom rozgrywkowy!].

A czy gdzieś realnie zaliczyliśmy progres?

Realnie ciężko odpowiedzieć na to pytanie. Na pewno widać jakieś umiejętności od Aiko, który może okazać się lepszym piłkarzem niż był van Hoeven. Jeśli jednak będzie marnował dogodne sytuacje tak jak zrobił to z Legią, to może być ciężko. Jest jeszcze Rony Lopes. Co prawda mówimy tu o 31-letnim skrzydłowym, jednak śmiało może zagrać także na „ósemce” oraz „dziewiątce”. Charakteryzuje się przede wszystkim techniką i podaniem. Ściągając tego zawodnika zapewniliśmy sobie rezerwowego dla Ndiaye, Czubaka oraz kolejnego pomocnika. Tylko kwestia tego, jak będzie wyglądał na dłuższą metę i kiedy wiek zacznie dawać się we znaki.

„Z Rakowem na pewno wygramy”

Wielu kibiców Motoru liczyło, że z Częstochowy wywieziemy 3 punkty. Sytuacja zaczęła się komplikować, gdy Raków akurat przed meczem z nami postanowił zmienić trenera. Zawsze w każdym klubie pierwszy mecz nowego szkoleniowca to „powiew nowej miotły”. Do tego wielu kibiców nie doszacowało albo nie doceniło poziomu „Medalików”. Zastanawiające jest, jak ktoś serio mógł pomyśleć, że Raków kadrowo to zespół na zero punktów po siedmiu meczach. Nawet po odejściu Brunesa mówimy tu przynajmniej o zespole na środek tabeli. Przed meczem było wiadome, że czeka nas ciężka przeprawa, a obraz tego spotkania tylko to udowodnił.

Świetna ofensywa, kiepska defensywa

xG – oczekiwane gole

obraz 2026 09 12 034812684 1
Źródło: ekstraklasa.org/statystyki
obraz 2026 09 12 035121692 1
Źródło: ekstraklasa.org/statystyki

xGA – oczekiwane gole stracone

obraz 2026 09 12 035307539 1
Źródło: ekstraklasa.org/statystyki

Jak widać Motor Lublin kolejny sezon świetnie prezentuje się w ofensywie, jednak kiepsko w defensywie.

Jakie potencjalne rozwiązania?

Przede wszystkim musimy zastanowić się, co przede wszystkim wymaga naprawy. Pierwsze co przychodzi kibicom na myśl to linia defensywy, a dokładniej dyspozycja Bartosza Bereszyńskiego. Jednak sam Bereszyński daje na tyle dużo jakości w rozegraniu, że może warto się chwilę zastanowić, jak można go „obudować”. Dobrym rozwiązaniem mogłoby być przetestowanie ustawienia z Meyerem i Bourhane jako dwoma zawodnikami na „szóstce” albo wystawienie duetu Bereszyński – Bartos ze Słowakiem bliżej prawej strony. Wtedy Luberecki mógłby przykryć braki Bereszyńskiego. Jednak wtedy akurat mielibyśmy na lewej stronie dwóch zawodników nie nadających się do gry w powietrzu.

Drugim takim błędem, który jest widoczny, to moment gdy „szóstka” wchodzi między stoperów. Przez to, że w pomocy zostają dwie „ósemki” i żadna z nich nie ma jak zejść do środka, tworzy nam się wolna przestrzeń na przedpolu, którą lubią wykorzystywać rywale. Spójrzmy np. na groźny strzał Bulata z 25 minuty. Chwilę wcześniej Bereszyński wyszedł do zawodnika Rakowa, poszedł na raz jednak nie udało mu się odebrać piłki, nie zdążył wrócić na pozycję, jego miejsce zajął Bourhane, przez co Bulat odnalazł się na przedpolu i oddał strzał z dogodnej pozycji w dogodnych warunkach.

obraz 2026 09 12 040001622 1
https://youtu.be/84geynv0-ps?t=82

Ktoś może powiedzieć, że strzał po błędzie Bereszyńskiego i zamknąć dyskusję. Jednak ponownie: Bereszyński daje na tyle dużo jakości w rozegraniu, że może warto zastanowić się, jak go „obudować”. Zresztą nieraz Motor stosuje podobne rozwiązanie z „szóstką”, tylko wtedy linia defensywy się rozszerza i Bereszyński gra jako PŚO w trójce. Tutaj ponownie warto rozważyć wariant na dwóch defensywnych pomocników. Prawy środkowy pomocnik defensywny mógłby przykryć ewentualne braki Bereszyńskiego i pozwolić Santosowi/Lukoszkowi na swobodne wybieganie do przodu. Taki wariant zapobiegłby może także bramce Rakowa na 1:1, gdzie ponownie odkryliśmy przedpole.

obraz 2026 09 12 041408533 1
https://youtu.be/84geynv0-ps?t=183
Propozycja gotowego wariantu

Uprzedzając komentarze — te warianty taktyczne są podzielone na dwie części. Pierwsza — gdy Motor broni, i druga — gdy Motor atakuje. To, że w jednej z nich Bereszyński jest ustawiony centralnie, to znaczy że będzie z tej pozycji rozgrywał. A nie skakał do główek. Tak samo przy ustalaniu tego składu braliśmy pod uwagę profile piłkarzy, a nie „kto według nas powinien grać”.

Motor Lublin 1
FotMob

Stworzyliśmy także wariant do grania w niskim bloku nie wymagający zmiany ustawienia w ofensywie [z tego co aktualnie prezentuje Motor], ale korygujący błędy w defensywie. Jednak tutaj preferowana byłaby gra niskim blokiem, ze względu na pojedynki sprinterskie Bereszyńskiego ze skrzydłowymi rywala.

team 1
FotMob

Nadchodzący terminarz wydaje się prosty?

Motor Lublin ma już za sobą paru cięższych rywali [Legia, Jagiellonia, GKS, jednak na horyzoncie jest już kolejny — Górnik Zabrze. A co potem? „Potem to już z górki”. Wyjazd do Radomia, u siebie ze Śląskiem, u siebie z Zagłębiem, wyjazd na Cracovię oraz domowy z Wisłą Płock.

obraz 2026 09 12 045538214 1
Źródło: Sofascore.com

Tyle punktów zdobył Motor Lublin z tymi zespołami odkąd gra w PKO BP Ekstraklasie:

  • Górnik Zabrze 6/12 [w tym 3/6 u siebie]
  • Radomiak Radom 8/12 [w tym 4/6 na wyjeździe]
  • Śląsk Wrocław 4/6 [w tym 3/3 u siebie]
  • Zagłębie Lubin 10/12 [w tym 6/6 u siebie, a dodatkowo wyeliminowaliśmy ich z Pucharu Polski w 2022 roku]
  • Cracovia 4/12  [w tym 3/6 na wyjeździe]
  • Wisła Płock 4/6 [w tym 1/3 u siebie]

Kwestia tego, czy Jakubas nie zwolni Misiury w trakcie przerwy na kadrę…

Polecamy także